9 กรกฎาคม 2569The SabaiHealth TeamThe SabaiHealth Teamไทย

แสงแดดกับวิตามินดี: ต้องรับแดดมากแค่ไหน

แสงแดดกับวิตามินดี: ต้องรับแดดมากแค่ไหน

แสงแดดกับวิตามินดี: ในภูมิอากาศเขตร้อนอย่างไทย ต้องรับแดดมากแค่ไหน

การอาศัยอยู่ในที่ที่มีแดดจัดไม่ได้หมายความว่าร่างกายจะสร้างวิตามินดีได้เพียงพอโดยอัตโนมัติ ปริมาณที่ร่างกายผลิตได้ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัยร่วมกัน — สีผิว ช่วงเวลาของวัน พื้นที่ผิวที่สัมผัสแดด และแม้แต่มลพิษทางอากาศ — จึงเป็นเหตุผลที่ภาวะขาดวิตามินดียังคงพบได้ในบางกลุ่มแม้ในประเทศที่มีแดดจัดอย่างไทย บทความนี้จะเจาะลึกว่าการรับแดดทำงานอย่างไร และควรทำอย่างไรให้เหมาะสม (สำหรับภาพรวมเกี่ยวกับภาวะขาด อาการ และปัจจัยเสี่ยง อ่านเพิ่มเติมได้ที่บทความหลัก ภาวะขาดวิตามินดี)

ต้องรับแสงแดดมากแค่ไหนจึงจะสร้างวิตามินดีได้

เมื่อรังสี UVB กระทบผิวหนังที่ไม่มีสิ่งปกคลุม จะกระตุ้นการสังเคราะห์วิตามินดีภายในไม่กี่นาที นักวิจัยมักประเมินว่าการรับแดดช่วงเที่ยงที่แขนและขาประมาณ 10–30 นาที สัปดาห์ละไม่กี่ครั้ง เพียงพอสำหรับผิวสีอ่อนในการผลิตวิตามินดีในปริมาณที่เหมาะสม ส่วนคนที่มีเมลานินในผิวมากกว่ามักต้องใช้เวลานานกว่ามาก — บางการประเมินระบุว่านานกว่าถึงสามถึงหกเท่า — เพื่อให้ได้ปริมาณเท่ากัน เนื่องจากเมลานินทำหน้าที่เป็นตัวกรองตามธรรมชาติที่ลดการดูดซับ UVB

ระยะเวลาที่แน่นอนยังขึ้นอยู่กับ:

ละติจูดและฤดูกาล พื้นที่ใกล้เส้นศูนย์สูตรได้รับ UVB โดยตรงและสม่ำเสมอตลอดทั้งปี ขณะที่ความเข้มของ UVB ลดลงอย่างมากในช่วงฤดูฝนเนื่องจากเมฆปกคลุม

ช่วงเวลาของวัน UVB แรงที่สุดเมื่อดวงอาทิตย์อยู่สูงสุด โดยทั่วไปประมาณ 10 โมงเช้าถึงบ่าย 3 โมง ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่ความเสี่ยงต่อผิวหนังเสียหายสูงที่สุด ในช่วงฤดูร้อนของไทย (มีนาคม–พฤษภาคม) อากาศร้อนจัดในช่วงเวลานี้ ดังนั้นการรับแดดช่วงเช้าตรู่หรือเย็นอาจปลอดภัยและสบายตัวกว่า

การปกปิดผิว เสื้อผ้า ครีมกันแดด และร่มเงา ล้วนกั้น UVB แม้แต่เมฆบาง ๆ หรือกระจกหน้าต่างก็ลดการสังเคราะห์ได้อย่างมาก

มลพิษทางอากาศ ฝุ่นละอองที่พบได้บ่อยในเมืองใหญ่หลายแห่งสามารถกระเจิงและดูดซับ UVB ทำให้ปริมาณที่ไปถึงผิวหนังลดลงแม้ในวันที่ท้องฟ้าดูแจ่มใส

ทำไม "ความย้อนแย้งของแสงแดด" จึงเป็นเรื่องจริง

ดูเหมือนขัดกับสามัญสำนึกที่ประเทศเขตร้อนซึ่งมีแดดจัดอย่างไทยจะมีอัตราการขาดวิตามินดีสูงในบางกลุ่มประชากร แต่งานวิจัยยืนยันเช่นนั้นอยู่เสมอ คำอธิบายไม่ได้อยู่ที่แสงแดดเอง แต่อยู่ที่วิถีชีวิตของผู้คน งานในอาคาร พื้นที่ปรับอากาศ เสื้อผ้าปกปิดผิวที่สวมใส่เพื่อความสบายหรือเหตุผลทางวัฒนธรรม (รวมถึงค่านิยมเรื่องผิวขาว) และการใช้ครีมกันแดดอย่างแพร่หลาย ล้วนทำให้แสงแดดที่มีอยู่ไม่ได้แปลงเป็นการสัมผัสผิวจริง สีผิวก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่ง — ประชากรที่มีเมลานินตามธรรมชาติสูงกว่าต้องการเวลาสัมผัสแดดนานกว่าอย่างมีนัยสำคัญเพื่อผลิตวิตามินดีในปริมาณเท่ากับผู้ที่มีผิวสีอ่อนกว่า แม้จะยืนอยู่ในแสงแดดเดียวกัน

สร้างสมดุลระหว่างความต้องการวิตามินดีกับความเสี่ยงมะเร็งผิวหนัง

คำแนะนำเรื่องการรับแดดต้องชั่งน้ำหนักกับความเสี่ยงมะเร็งผิวหนังเสมอ เนื่องจากรังสี UV เป็นสาเหตุหลักของมะเร็งผิวหนังส่วนใหญ่เช่นกัน นี่คือเหตุผลที่หน่วยงานสุขภาพส่วนใหญ่แนะนำการรับแดดสั้น ๆ ระหว่างทำกิจกรรมปกติ มากกว่าการอาบแดดหรือทำผิวแทนโดยตั้งใจ แพทย์ผิวหนังและแพทย์ต่อมไร้ท่อหลายท่านแนะนำวิธีที่นำไปใช้ได้จริง คือการปล่อยให้แขน ขา หรือหลังสัมผัสแดดช่วงสั้น ๆ มักเป็นช่วงก่อนทาครีมกันแดดในแต่ละวัน หรือระหว่างทำกิจกรรมกลางแจ้งที่ทำอยู่แล้ว เช่น การเดิน แทนที่จะมองว่าการรับแดดเป็น "ช่วงเวลาสร้างวิตามินดี" แยกต่างหากที่ต้องเพิ่มให้มากที่สุด

ผู้ที่มีประวัติส่วนตัวหรือประวัติครอบครัวเป็นมะเร็งผิวหนัง หรือผู้ที่มีผิวขาวมากและไหม้แดดง่าย มักได้รับคำแนะนำให้เน้นแหล่งอาหารและอาหารเสริมมากกว่าการเพิ่มการรับแดด

เคล็ดลับปฏิบัติสำหรับการรับแดดอย่างปลอดภัยและสม่ำเสมอ

● ตั้งเป้าการรับแดดสั้น ๆ แต่สม่ำเสมอ มากกว่าการรับแดดนาน ๆ แบบนาน ๆ ครั้ง ความสม่ำเสมอสำคัญกว่าความเข้มข้น

● ให้ผิวหนังบริเวณกว้าง (แขนและขา แทนที่จะเป็นแค่ใบหน้าและมือ) สัมผัสแดด เพื่อสังเคราะห์ได้อย่างมีประสิทธิภาพในเวลาที่สั้นลง

● หากผิวไหม้แดดง่ายหรือมีปัจจัยเสี่ยงมะเร็งผิวหนัง ควรเน้นอาหารและอาหารเสริม และปรึกษาแพทย์หรือแพทย์ผิวหนังเกี่ยวกับวิธีที่ปลอดภัย

● อย่าพึ่งพาแสงแดดที่ผ่านกระจก เพราะกระจกกั้น UVB ส่วนใหญ่ไว้

● สังเกตปฏิกิริยาของผิว หากผิวเริ่มเป็นสีชมพู แสดงว่าได้รับแดดเพียงพอสำหรับวันนั้นแล้ว

ข้อจำกัดความรับผิดชอบทางการแพทย์: บทความนี้จัดทำขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการให้ข้อมูลทั่วไปและการศึกษาเท่านั้น ไม่ถือเป็นคำแนะนำทางการแพทย์ และไม่สามารถใช้ทดแทนการวินิจฉัย การรักษา หรือคำแนะนำจากผู้ประกอบวิชาชีพด้านสุขภาพที่มีคุณสมบัติเหมาะสม ความต้องการในการรับแสงแดดแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล และรังสี UV เป็นปัจจัยเสี่ยงที่ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าก่อให้เกิดมะเร็งผิวหนัง กรุณาปรึกษาแพทย์หรือแพทย์ผิวหนังก่อนเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการรับแสงแดดหรือเริ่มรับประทานอาหารเสริมวิตามินดีใด ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากคุณมีประวัติมะเร็งผิวหนัง มีภาวะสุขภาพเรื้อรัง หรือกำลังตั้งครรภ์หรือให้นมบุตร
Article content image


Frequently Asked Questions

ครีมกันแดดลดการสังเคราะห์วิตามินดี แต่ผลกระทบในชีวิตจริงมักน้อยกว่าที่การศึกษาในห้องปฏิบัติการแสดง ส่วนใหญ่เป็นเพราะคนทั่วไปทาครีมกันแดดไม่มากพอหรือไม่ทาซ้ำบ่อยเท่าที่แนะนำ ถึงอย่างนั้น การจงใจไม่ทาครีมกันแดดเพื่อสร้างวิตามินดีก็ไม่ใช่กลยุทธ์ที่น่าเชื่อถือ การรับแดดช่วงสั้น ๆ ก่อนทาครีมกันแดดเป็นวิธีที่สมดุลกว่า

จริง เมลานินดูดซับ UVB ซึ่งช่วยปกป้องผิวจากความเสียหายแต่ก็ทำให้การสังเคราะห์วิตามินดีช้าลงด้วย งานวิจัยประเมินว่าผู้ที่มีผิวคล้ำอาจต้องรับแดดนานกว่าหลายเท่าเมื่อเทียบกับผู้ที่มีผิวสีอ่อนกว่าเพื่อผลิตวิตามินดีในปริมาณเท่ากัน

ไม่ได้ผลดีนัก กระจกกั้นรังสี UVB เกือบทั้งหมด การนั่งใกล้หน้าต่างที่มีแดดจึงไม่ได้ช่วยสร้างวิตามินดีอย่างมีนัยสำคัญ เมฆมากก็ลด UVB ได้อย่างมากเช่นกัน แม้จะไม่ทั้งหมด — ยังสามารถสังเคราะห์ได้บ้างในวันที่มีเมฆครึ้ม เพียงแต่ช้ากว่ามาก

แหล่งอาหารและอาหารเสริมเป็นทางเลือกที่เชื่อถือได้และไม่มีความเสี่ยงมะเร็งผิวหนัง หากไลฟ์สไตล์ ชนิดผิว หรือประวัติสุขภาพของคุณทำให้การรับแดดสม่ำเสมอเป็นไปได้ยากหรือมีความเสี่ยง ควรปรึกษาแพทย์ว่าอาหารเสริมวิตามินดีเหมาะกับคุณหรือไม่